Μόνιμη η στήλη της Guardian: «Ιστορίες Ελλήνων στα συσσίτια»
Δίχως έρευνα και ένδειξη σεβασμού απλά και μόνο ένα φθηνό βρετανικό «Reality» μέσω εφημερίδας! Μια νέα και μόνιμη στήλη δημιούργησε η βρετανική «Guardian» η λογική της οποίας όμως ξεφεύγει από το ρεπορτάζ και δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα κακής πάντα ποιότητας βρετανικά «Reality».
Πουλάει άφθονο δράμα που «γουστάρει» ο Βρετανός αναγνώστης για να νιώθει καλύτερα πίνοντας την ζεστή του μπίρα, δίχως να ψάχνει να βρει αίτια και να τα στηλιτεύσει.
Απλά πουλάει ανθρώπινες ιστορίες της «κλειδαρότρυπας» με φτώχεια, δυστυχία και πείνα που η χώρα μας αυτή την εποχή άφθονα προσφέρει, δίχως να απευθύνεται όπως θα έπρεπε για μία εφημερίδα, σε αυτούς που την προκαλούν αυτή την δυστυχία! Η μόνιμη πλέον στήλη της Guardian έχει τίτλο: «Η Ελλάδα στα συσσίτια – Ιστορίες επιβίωσης».
Η βρετανική εφημερίδα ζητάει από Έλληνες που έχουν πληγεί από την κρίση να γράψουν και να υποβάλλουν ηλεκτρονικά τις προσωπικές ιστορίες τους, οι οποίες εν συνεχεία δημοσιεύονται online, αφού πρώτα περάσουν από διαδικασία επιλογής.... Όσο πιο θλιβερή η ιστορία σας τόσο καλύτερα, από την πολυπληθή συντακτική ομάδα της εφημερίδας όμως, ούτε ένα σχόλιο δεν γίνεται σε κάθε ιστορία για την ελληνική κυβέρνηση, την ΕΕ, το ΔΝΤ, την Γερμανία, την λιτότητα, απλά και μόνο «δείτε δράμα να γουστάρετε»!
Εάν σε αυτή την προσπάθεια υπήρχε ρεπορτάζ και σχόλιο, έρευνα και άρθρο, τότε ναι θα είχε να κάνει με αυτό που χρειάζεται αυτός ο τόπος, αλλά έτσι είναι απλά ένα πάμφθηνο εμπόριο δράματος για αυτοικανοποιούμενους καταθλιπτικούς Βρετανούς!
Πιο συγκεκριμένα, στη στήλη αναφέρονται τα εξής:
«Είστε ελληνική οικογένεια που προσφεύγει σε συσσίτια; Βρίσκεστε σε άμεση ανάγκη; Ανήκετε σε κάποια οργάνωση ή ομάδα που παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια; Ζητάμε να μας στείλετε τις δικές σας προσωπικές ιστορίες επιβίωσης, με σκοπό τη δημιουργία μιας εικόνας που θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές διαστάσεις της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα σας».
Ακολουθούν οι πρώτες δύο ιστορίες Ελλήνων οι οποίες δημοσιεύτηκαν τις τελευταίες 24 ώρες, και δημοσίευσε το «iefimerida»:
54χρονος άνεργος
«Είμαι 54 ετών και εργαζόμουν ως υπάλληλος στο πολυκατάστημα Attica στο κέντρο της Αθήνας έως ότου έχασα τη δουλειά μου. Τον πρώτο χρόνο επιβίωσα χάρη στο επίδομα ανεργίας, αλλά και στη μικρή σύνταξη της μητέρας μου που μας βοήθησε, εμένα κι εκείνη, να έχουμε κάτι να φάμε. Τον επόμενο χρόνο το επίδομα ανεργίας έληξε. Καμία βοήθεια από το κράτος, ενώ το ίδιο διάστημα απεβίωσε και η μητέρα μου εξαιτίας της νόσου του Πάρκινσον, την ελλιπούς ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και πολλών άλλων παραγόντων.
Τα τελευταία δύο χρόνια ζω χάρη στη φιλανθρωπία των συγγενών και φίλων μου. Μην μπορώντας να πληρώσω τους φόρους και τους λογαριασμούς νερού και ηλεκτρικού, αναγκάστηκα να εγκαταλείψω το σπίτι μου. Πλέον φιλοξενούμαι σε φιλικά σπίτια, βοηθώντας τους σε ό,τι χρειάζονται σε ανταπόδοση των όσων μου προσφέρουν.
Άνθρωποι που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με τη δική μου δεν έχουν καμία βοήθεια. Εάν είσαι τυχερός θα επιβιώσεις, ειδάλλως θα καταλήξεις να κοιμάσαι στους δρόμους.
Ο Σαμαράς κάνει λόγο για «success story», αλλά το μόνο που έχει καταφέρει αυτός και οι όμοιοί του στη Βουλή τα τελευταία 30 χρόνια είναι η δημιουργία της κόλασης που ζούμε σήμερα και από την οποία θέλει να μας σώσει.
Μπορείτε να φανταστείτε έναν δολοφόνο που θέλει να σώσει το θύμα του; Αυτό ακριβώς το πράγμα είναι ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και οι υπόλοιποι.
Ελπίδα για εύρεση εργασίας δεν υπάρχει καμιά. Τους μισθούς τους μειώνουν κατά 40%, ενώ τους φόρους τους αυξάνουν επίσης κατά 40%.
Ο λαός θα 'πρεπε να αντιδράσει και να τους στείλει ενώπιον της δικαιοσύνης για εσχάτη προδοσία.
Μην ακούτε τι λένε. Οι άνθρωποι υποφέρουν, τη στιγμή που εκείνοι πληρώνονται 8.000 ευρώ το μήνα συν τα όποια έξτρα προκειμένου να ξεπουλήσουν τη χώρα στους Γερμανούς».
Επιβίωση αλά κρητικά...
«Οι κότες μου τρέχουν ελεύθερες στην Κρήτη... Τις ταΐζουμε με τα καθημερινά αποφάγια κι εκείνες τροφοδοτούν με τα αυγά τους τέσσερις οικογένειες καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου. Οι Κρήτες ανταπεξέρχονται στην κρίση και αντέχουν όπως έκαναν πάντα: μέσα από την καλλιέργεια της γης, το κυνήγι, τη συγκομιδή και συντήρηση των τοπικών προϊόντων. Εδώ δεν θα υπάρξουν συσσίτια. Επιστρέφουμε στις παραδοσιακές διατροφικές μας συνήθειες: ξερό ψωμί, ντομάτες, ελαιόλαδο, χόρτα, ρεβίθια και κατσικίσιο τυρί. Οι οικογένειες μοιράζονται ό,τι έχουν με τους γείτονες και φίλους. Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι διαθέτουμε γη και ότι δεν έχουμε αποκοπεί από αυτήν».
Κλείνοντας, θα μπορούσαμε να πούμε ό,τι ναι στη χώρα μας αυτή τη στιγμή έχουμε εκατομμύρια ανθρώπους που ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες. Σκοπός όμως είναι οι ιστορίες αυτές απλά να αποτελέσουν απόδειξη της πραγματικότητας και να αναδείξουν τον «μύθο» του «Σαμαρικού» φανταστικού Success Story και να μάθουν όλοι οι συμπολίτες μας ποια είναι η πραγματικότητα στην περίπτωση που τους διαφεύγει και να αρχίσουν να λειτουργούν με κρίση και όχι να καταπίνουν αμάσητα την προπαγάνδα του κάθε επιχειρηματία που συνήθως βρίσκεται πίσω από τα ΜΜΕ.
Στόχος τέτοιων ιστοριών είναι να δημοσιεύονται ναι, όμως όχι για να χαζεύουν δράμα όσοι δεν το ξέρουν καν, αλλά για να βλέπουν οι υπόλοιποι και να απαριθμούνται όλα όσα έχουν υπογραφθεί από τις κυβερνήσεις μας τα τελευταία 3,5 έτη και όλα όσα ακολουθούν... Γιατί στο τέλος η ευθύνη είναι πάντα δική μας και με μία λέξη αυτή την ευθύνη θα μπορούσε να την αποκαλέσει κάποιος ... «παθητικότητα»
Πηγή spirospero.gr
Δίχως έρευνα και ένδειξη σεβασμού απλά και μόνο ένα φθηνό βρετανικό «Reality» μέσω εφημερίδας! Μια νέα και μόνιμη στήλη δημιούργησε η βρετανική «Guardian» η λογική της οποίας όμως ξεφεύγει από το ρεπορτάζ και δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα κακής πάντα ποιότητας βρετανικά «Reality».
Πουλάει άφθονο δράμα που «γουστάρει» ο Βρετανός αναγνώστης για να νιώθει καλύτερα πίνοντας την ζεστή του μπίρα, δίχως να ψάχνει να βρει αίτια και να τα στηλιτεύσει.
Απλά πουλάει ανθρώπινες ιστορίες της «κλειδαρότρυπας» με φτώχεια, δυστυχία και πείνα που η χώρα μας αυτή την εποχή άφθονα προσφέρει, δίχως να απευθύνεται όπως θα έπρεπε για μία εφημερίδα, σε αυτούς που την προκαλούν αυτή την δυστυχία! Η μόνιμη πλέον στήλη της Guardian έχει τίτλο: «Η Ελλάδα στα συσσίτια – Ιστορίες επιβίωσης».
Η βρετανική εφημερίδα ζητάει από Έλληνες που έχουν πληγεί από την κρίση να γράψουν και να υποβάλλουν ηλεκτρονικά τις προσωπικές ιστορίες τους, οι οποίες εν συνεχεία δημοσιεύονται online, αφού πρώτα περάσουν από διαδικασία επιλογής.... Όσο πιο θλιβερή η ιστορία σας τόσο καλύτερα, από την πολυπληθή συντακτική ομάδα της εφημερίδας όμως, ούτε ένα σχόλιο δεν γίνεται σε κάθε ιστορία για την ελληνική κυβέρνηση, την ΕΕ, το ΔΝΤ, την Γερμανία, την λιτότητα, απλά και μόνο «δείτε δράμα να γουστάρετε»!
Εάν σε αυτή την προσπάθεια υπήρχε ρεπορτάζ και σχόλιο, έρευνα και άρθρο, τότε ναι θα είχε να κάνει με αυτό που χρειάζεται αυτός ο τόπος, αλλά έτσι είναι απλά ένα πάμφθηνο εμπόριο δράματος για αυτοικανοποιούμενους καταθλιπτικούς Βρετανούς!
Πιο συγκεκριμένα, στη στήλη αναφέρονται τα εξής:
«Είστε ελληνική οικογένεια που προσφεύγει σε συσσίτια; Βρίσκεστε σε άμεση ανάγκη; Ανήκετε σε κάποια οργάνωση ή ομάδα που παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια; Ζητάμε να μας στείλετε τις δικές σας προσωπικές ιστορίες επιβίωσης, με σκοπό τη δημιουργία μιας εικόνας που θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές διαστάσεις της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα σας».
Ακολουθούν οι πρώτες δύο ιστορίες Ελλήνων οι οποίες δημοσιεύτηκαν τις τελευταίες 24 ώρες, και δημοσίευσε το «iefimerida»:
54χρονος άνεργος
«Είμαι 54 ετών και εργαζόμουν ως υπάλληλος στο πολυκατάστημα Attica στο κέντρο της Αθήνας έως ότου έχασα τη δουλειά μου. Τον πρώτο χρόνο επιβίωσα χάρη στο επίδομα ανεργίας, αλλά και στη μικρή σύνταξη της μητέρας μου που μας βοήθησε, εμένα κι εκείνη, να έχουμε κάτι να φάμε. Τον επόμενο χρόνο το επίδομα ανεργίας έληξε. Καμία βοήθεια από το κράτος, ενώ το ίδιο διάστημα απεβίωσε και η μητέρα μου εξαιτίας της νόσου του Πάρκινσον, την ελλιπούς ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και πολλών άλλων παραγόντων.
Τα τελευταία δύο χρόνια ζω χάρη στη φιλανθρωπία των συγγενών και φίλων μου. Μην μπορώντας να πληρώσω τους φόρους και τους λογαριασμούς νερού και ηλεκτρικού, αναγκάστηκα να εγκαταλείψω το σπίτι μου. Πλέον φιλοξενούμαι σε φιλικά σπίτια, βοηθώντας τους σε ό,τι χρειάζονται σε ανταπόδοση των όσων μου προσφέρουν.
Άνθρωποι που βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με τη δική μου δεν έχουν καμία βοήθεια. Εάν είσαι τυχερός θα επιβιώσεις, ειδάλλως θα καταλήξεις να κοιμάσαι στους δρόμους.
Ο Σαμαράς κάνει λόγο για «success story», αλλά το μόνο που έχει καταφέρει αυτός και οι όμοιοί του στη Βουλή τα τελευταία 30 χρόνια είναι η δημιουργία της κόλασης που ζούμε σήμερα και από την οποία θέλει να μας σώσει.
Μπορείτε να φανταστείτε έναν δολοφόνο που θέλει να σώσει το θύμα του; Αυτό ακριβώς το πράγμα είναι ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και οι υπόλοιποι.
Ελπίδα για εύρεση εργασίας δεν υπάρχει καμιά. Τους μισθούς τους μειώνουν κατά 40%, ενώ τους φόρους τους αυξάνουν επίσης κατά 40%.
Ελπίδα για εύρεση εργασίας δεν υπάρχει καμιά. Τους μισθούς τους μειώνουν κατά 40%, ενώ τους φόρους τους αυξάνουν επίσης κατά 40%.
Ο λαός θα 'πρεπε να αντιδράσει και να τους στείλει ενώπιον της δικαιοσύνης για εσχάτη προδοσία.
Μην ακούτε τι λένε. Οι άνθρωποι υποφέρουν, τη στιγμή που εκείνοι πληρώνονται 8.000 ευρώ το μήνα συν τα όποια έξτρα προκειμένου να ξεπουλήσουν τη χώρα στους Γερμανούς».
Μην ακούτε τι λένε. Οι άνθρωποι υποφέρουν, τη στιγμή που εκείνοι πληρώνονται 8.000 ευρώ το μήνα συν τα όποια έξτρα προκειμένου να ξεπουλήσουν τη χώρα στους Γερμανούς».
Επιβίωση αλά κρητικά...
«Οι κότες μου τρέχουν ελεύθερες στην Κρήτη... Τις ταΐζουμε με τα καθημερινά αποφάγια κι εκείνες τροφοδοτούν με τα αυγά τους τέσσερις οικογένειες καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου. Οι Κρήτες ανταπεξέρχονται στην κρίση και αντέχουν όπως έκαναν πάντα: μέσα από την καλλιέργεια της γης, το κυνήγι, τη συγκομιδή και συντήρηση των τοπικών προϊόντων. Εδώ δεν θα υπάρξουν συσσίτια. Επιστρέφουμε στις παραδοσιακές διατροφικές μας συνήθειες: ξερό ψωμί, ντομάτες, ελαιόλαδο, χόρτα, ρεβίθια και κατσικίσιο τυρί. Οι οικογένειες μοιράζονται ό,τι έχουν με τους γείτονες και φίλους. Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι ότι διαθέτουμε γη και ότι δεν έχουμε αποκοπεί από αυτήν».
Κλείνοντας, θα μπορούσαμε να πούμε ό,τι ναι στη χώρα μας αυτή τη στιγμή έχουμε εκατομμύρια ανθρώπους που ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες. Σκοπός όμως είναι οι ιστορίες αυτές απλά να αποτελέσουν απόδειξη της πραγματικότητας και να αναδείξουν τον «μύθο» του «Σαμαρικού» φανταστικού Success Story και να μάθουν όλοι οι συμπολίτες μας ποια είναι η πραγματικότητα στην περίπτωση που τους διαφεύγει και να αρχίσουν να λειτουργούν με κρίση και όχι να καταπίνουν αμάσητα την προπαγάνδα του κάθε επιχειρηματία που συνήθως βρίσκεται πίσω από τα ΜΜΕ.
Στόχος τέτοιων ιστοριών είναι να δημοσιεύονται ναι, όμως όχι για να χαζεύουν δράμα όσοι δεν το ξέρουν καν, αλλά για να βλέπουν οι υπόλοιποι και να απαριθμούνται όλα όσα έχουν υπογραφθεί από τις κυβερνήσεις μας τα τελευταία 3,5 έτη και όλα όσα ακολουθούν... Γιατί στο τέλος η ευθύνη είναι πάντα δική μας και με μία λέξη αυτή την ευθύνη θα μπορούσε να την αποκαλέσει κάποιος ... «παθητικότητα»
Πηγή spirospero.gr
